Leczenie ginekomastii gruczołowej i tłuszczowej

Leczenie lipomastii i ginekomastii gruczołowej

Powiększenie piersi u mężczyzn może wynikać z nadmiaru tkanki tłuszczowej, rozrostu gruczołu sutkowego lub współistnienia obu tych zmian. Lipomastia, potocznie nazywana ginekomastią tłuszczową, oznacza nagromadzenie tłuszczu w obrębie klatki piersiowej. Ginekomastia gruczołowa dotyczy powiększenia tkanki gruczołowej, często wyczuwalnej pod otoczką. Rozpoznanie rodzaju zmian pozwala dobrać leczenie: liposukcję, chirurgiczne wycięcie gruczołu lub połączenie obu metod.

Konsultacja i przygotowanie

Przed operacją lekarz ocenia budowę klatki piersiowej, symetrię, elastyczność skóry oraz wielkość i położenie otoczek. W razie wskazań zleca USG i diagnostykę hormonalną. Ważne jest ustalenie możliwej przyczyny ginekomastii, w tym wpływu leków, hormonów lub chorób współistniejących. U osób z nadmierną masą ciała wcześniejsza redukcja i ustabilizowanie wagi pomagają zaplanować korekcję.

Przygotuj dokumentację, listę leków i suplementów oraz informacje o wcześniejszych operacjach. Poinformuj o używaniu nikotyny i sterydów anabolicznych. Nie odstawiaj samodzielnie leków; badania oraz zasady jedzenia i picia przed operacją ustal z zespołem prowadzącym.

Liposukcja klatki piersiowej

W lipomastii zabieg polega na odessaniu nadmiaru tłuszczu i wymodelowaniu konturu klatki piersiowej. Po zaznaczeniu obszaru korekcji i podaniu płynu tumescencyjnego chirurg wprowadza kaniulę przez niewielkie nacięcia. Stopniowo usuwa tkankę tłuszczową, dbając o równomierne przejście między leczonym obszarem a jego otoczeniem. Jeśli występuje również powiększony gruczoł, sama liposukcja może być niewystarczająca.

Wycięcie gruczołów sutkowych

Tkankę gruczołową najczęściej usuwa się przez cięcie prowadzone przy dolnym brzegu otoczki. Pozwala to uzyskać dostęp do gruczołu i umieścić bliznę na granicy skóry o różnym zabarwieniu. Zakres wycięcia dobiera się tak, aby uzyskać odpowiedni kontur bez nadmiernego zapadnięcia okolicy brodawki.

W postaci mieszanej wycięcie gruczołu łączy się z liposukcją.

Znieczulenie i miejsce wykonania

Zależnie od zakresu oraz stanu zdrowia zabieg może odbyć się w znieczuleniu miejscowym w trybie ambulatoryjnym albo w znieczuleniu ogólnym w warunkach szpitalnych. Decyzję podejmuje lekarz podczas kwalifikacji.

Dreny i kamizelka kompresyjna

Po zabiegu, zwłaszcza po wycięciu gruczołów, często pozostawia się czasowo dreny odprowadzające krew i płyn tkankowy z operowanej okolicy. Nie są potrzebne w każdym przypadku. Pacjent otrzymuje instrukcję ich pielęgnacji, a termin usunięcia zależy m.in. od ilości wydzieliny i przebiegu gojenia.

Ważnym elementem rekonwalescencji jest noszenie kamizelki kompresyjnej. Ucisk wspiera tkanki i pomaga ograniczyć obrzęk. Czas noszenia, stosowanie w nocy oraz przerwy na higienę ustala chirurg. Kamizelka powinna przylegać równomiernie, bez bolesnego ucisku i wrzynania się w skórę.

Rekonwalescencja, masaże i drenaż limfatyczny

Po operacji mogą wystąpić obrzęk, siniaki, tkliwość i przejściowe zaburzenia czucia. Należy zaplanować czas na odpoczynek oraz ograniczyć dźwiganie, trening klatki piersiowej i ruchy napinające rany. Jednocześnie wskazane jest spokojne chodzenie. Powrót do pracy i sportu odbywa się stopniowo, zgodnie z zaleceniami. Kontur klatki piersiowej stabilizuje się wraz z ustępowaniem obrzęku.

Drenaż limfatyczny i masaże mogą uzupełniać opiekę pooperacyjną, szczególnie po liposukcji. Ich konieczność, termin rozpoczęcia i intensywność określa chirurg na podstawie stanu tkanek. Zabiegi powinien wykonywać fizjoterapeuta z doświadczeniem w rehabilitacji pooperacyjnej. Nie należy rozpoczynać silnych masaży samodzielnie ani uciskać świeżych ran i okolic drenów.

Możliwe powikłania obejmują krwiak, zbiornik płynu, zakażenie, asymetrię i nierówności konturu. Regularne kontrole pozwalają oceniać gojenie i odpowiednio dostosowywać zalecenia.